ΤΩ ΙΟΥΔΑ

Ο Ιούδας

πεθύμησε ένα φιλί.

Ένα φιλί πεθύμησε

κι ένα καλό δείπνο.

Από κείνο

το Έσχατο Πάσχα

έμεινε μόνος.

Έχωσε τα χέρια

στις τσέπες

και μέτρησε

τ’αργύριά του.

Τον έφταναν

δεν τον έφταναν

για το φιλί

και για το δείπνο.

Έπεσε πάνω

σε μια Μαγδαληνή

που δεν είχε μετανοήσει.

Ευτυχώς.

Τον κέρασε το φιλί

ή και το δείπνο.

Του άφησε

και τ’αργύρια.

Μιαν άλλη φορά,

ψιθύρισε…

Σκούπισε

το κραγιόν του

σχολαστικά.

Δεν του πήγαινε

η καρδιά

να την προδώσει.

Ένας Ιούδας

και μια Μαγδαληνή,

αλίμονο,

ανέστησαν

την αγάπη.

ΠΦ

 

2 Comments

Αφήστε μια απάντηση

Previous Story

ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ

Next Story

AN ALMOST BLUE MOON

Latest from Ποιήματα

ΕΚΤΟΣ ΑΠΡΟΟΠΤΟΥ

Εκτός απροόπτου, θα συνέχιζε να΄ναι φθινόπωρο, ακριβώς στα μέσα του Οκτώβρη. Εκτός απροόπτου, η δεσποινίς Χούλια,

(Ε)ΑΥΤΟ-ΧΗΡΕΙΑ

Ναι, καλά διαβάσατε, με ήττα. Προσφάτως χήρεψαν τρεις αισθήσεις, ή μάλλον τέσσερις. Το κακό συνέβη κατοπτρικά

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Η τελευταία φορά που αγάπησα το πνεύμα μου ήταν ανάμεσα στα δόντια σου. Πτερόεντα μισόλογα κι

ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥ

Έβρεχε Απρίληδες και Μάηδες και λίγο από Μάρτηδες περασμένους… Νερό, τόσο νερό… Στο χωριό, πάνω στις